De 8 valkuilen bij import in de Europese Unie

Ik spreek veel importeurs die een product importeren, veelal uit het verre Oosten. Vaak zijn ze zich niet altijd even bewust van alle regels waaraan moet worden voldaan. Het jammerre is dan vaak, dat ik ze pas aan mijn bureau krijg als het mis is gegaan. Dat wil zeggen ze hebben bezoek gehad van een controlerende instantie zoals bijvoorbeeld de NVWA.

De fabriek heeft CE.

Klinkt leuk maar een fabriek kan geen CE hebben. Niemand heeft eigenlijk CE want dit is iets wat je zelf moet verklaren en aanbrengen. Tevens is het zo dat het gaat om het product en niet om de fabriek. Niet alle producten die uit een fabriek komen hoeven CE conform te zijn. Het is tenslotte een Europese regel en niet een regel die wereldwijd hetzelfde is. Een fabriek kan dus voor vele markten produceren en moet zich dan bij ieder specifiek product bedenken welke regels gelden in de doelmarkt.

Ik heb een CE certificaat ontvangen.

Mooi dat is tenminste een stap maar dan komt de vraag voor welke richtlijn is dat certificaat? Vaak zie je dat dan maar 1 richtlijn is getest en dat de rest niet is meegenomen. Dat betekend dus dat het certificaat misschien wel ok is maar het dekt niet alle eisen af die voor dit product gelden. Het dekt alleen de eisen af voor die betreffende richtlijn. Er kan dus meer nodig zijn.

De fabrikant is verantwoordelijk.

Nee, dat is hij niet voor de EU. De regelgeving eist namelijk van de importeur dat hij de verantwoording op zich neemt. Je kunt dan wel de verantwoordelijkheid bij de fabriek neerleggen, maar als importeur ben je direct aansprakelijk en verantwoordelijk voor het voldoen aan alle eisen.

Ik heb de certificaten compleet maar…

Ja hier zijn enkele wat kleinere valkuilen waar toch steeds weer mensen intrappen. Het certificaat is opgesteld voor een specifiek product. Als andere vergelijkbare producten niet op het certificaat staan geldt het certificaat niet voor die vergelijkbare producten.

Als je een aanpassing laat doen aan het product dan is het certificaat niet geldig voor dat nieuwe product. Zelfs het wijzigen van het typenummer maakt het certificaat ongeldig. Dit is allemaal makkelijk op te lossen en kost ook niet veel, maar als het niet gebeurt is het ongeldig voor het betreffende product.

Ik heb alle certificaten.

Dat is mooi, als het dan de juiste zijn is dat nog mooier. Maar er is nog wel een probleem en dat is het technisch constructie dossier. Dat moet op orde zijn en daar moeten inderdaad de certificaten in maar ook de test rapporten en zo nog eea aan documentatie. Deze documentatie moet compleet zijn en de verklaring van overeenstemming moet in het dossier zitten. Die moet opgesteld en getekend zijn door de importeur.

Dit is soms wat lastig want niet iedere fabrikant wil die informatie en documentatie zomaar afstaan. Toch is dit wel noodzakelijk om het dossier compleet te hebben.

Ik verkoop alleen kleine aantallen.

Ook altijd een vervelende. Vaak heb je dan te maken niet zozeer met importeurs maar met kunstenaars. Die maken kleine aantallen van een armatuur produceren en verkopen dat. De Wet heeft hiervoor echter maar nauwelijks uitzonderingen gemaakt. Kijkende naar armaturen voor verlichting is er eigenlijk alleen een kleine uitzondering op het gebied van de ErP richtlijn. De EMC richtlijn, Laagspanningsrichtlijn en de RoHS richtlijn kennen die uitzondering niet. Ook niet zo gek natuurlijk want waarom zou een enkelstuks geproduceerd product niet veilig hoeven te zijn?

Alleen safety moet, de ErP is toch vrijwillig?

Nee, de ErP is dan wel een richtlijn die iets zegt over de prestaties van een product, maar hij is net zo goed een verplichte eis als de andere richtlijnen. Een product moet gewoon aan de eisen voldoen om op de markt te mogen worden gebracht.

CE moet je toch aanvragen?

Nee, dat is niet het geval. Het is een eigenverklaring waarin de importeur aangeeft dat de producten aan de eisen voldoen. De fabrikant kan het product zelf keuren in zijn eigen lab en als het volgens hem aan de eisen voldoet kan hij verkopen. Er is dan geen instantie waar hij dit eerst moet aanvragen. Hij is wel verplicht om aan die eisen te voldoen maar het wordt pas gecontroleerd als er wat misgaat.

Als er dan wat gebeurt dan is degene die het product heeft geïmporteerd in de unie aansprakelijk en niet de fabrikant buiten de unie. Heel vervelend dus wanneer je goedgelovig de producten hebt ingekocht. Ik kan dus alleen zeggen kijk goed uit en zorg dat je je documentatie op orde hebt.

Dus hoe nu te handelen?

-Informeer jezelf goed over de eisen die van toepassing zijn. Ik probeer met deze website een bron van informatie te zijn.

-Ga te rade bij een organisatie die dit als expertise heeft. Ga niet uit van wat de fabrikant je verteld want die heeft alleen maar belang bij zijn eigen verkoop.

-Laat een evaluatie uitvoeren van het technisch constructie dossier als je het zelf niet allemaal snapt. Na een paar keer dit gedaan te hebben ga je het zelf ook steeds beter begrijpen.

-Laat bij twijfel deel onderzoeken uitvoeren om zeker te zijn.

-Zorg voor een goede bewaking van de productkwaliteit, vergelijk en controleer.

-Indien je wijzigingen gaat doorvoeren aan het product vergeet dan niet het dossier weer aan te vullen en indien nodig testen te laten updaten.

Jacob

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *